Nie można odmówić wydania decyzji WZ i ustalenia warunków zabudowy, nawet jeżeli inwestycja określona we wniosku nie jest pożądana lub jest wręcz sprzeczna z interesem Miasta, jeśli wniosek o wydanie takiej decyzji dotyczy terenów, dla których nie uchwalono planów miejscowych. Wydanie WZ zgodnie z Ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest możliwe jedynie w przypadku spełniania szeregu warunków zwanych zasadami „dobrego sąsiedztwa”.

Gdy plan miejscowy nie jest uchwalony, ustalenie warunków zabudowy następuje, gdy spełnione są łącznie wszystkie warunki określone w Ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zwane potocznie zasadami „dobrego sąsiedztwa”. Wśród postawionych w ustawie warunków jest: zachowanie dostępu do drogi publicznej, istnienie stosownego uzbrojenia terenu oraz brak konieczności zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Jednak pierwszym i najważniejszym warunkiem wskazanym w ustawie jest, by co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej była zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników.

Jeśli te warunki są spełnione, urząd miasta jest zobowiązany wydać decyzję WZ. Niejednokrotnie podejmowane przez Miasto działania spowalniające proces wydania decyzji, w tym również próby odmów, były uchylane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie oraz sądy administracyjne obydwu instancji.

 

Pliki cookie ułatwiają świadczenie naszych usług. Korzystając z naszych usług, zgadzasz się, że używamy plików cookie.
Ok